Defensieweb wiki
Advertisement

Na zijn terugkeer uit Elba werd Napoleon door de bevolking en het leger met groot gejuich onthaald, hij was nog steeds populair. De geallieerden, op dat moment samen te Wenen, konden de terugkeer niet negeren en onderbraken het Congres te Wenen om Napoleon te verslaan. In juni bevonden de legers van Wellington en von Blücher zich reeds in de Zuidelijke Nederlanden. Napoleon was gedwongen nu slag te leveren aangezien de versterkingen bleven toestromen. Daarom stak hij op 14 juni de grens over met de Zuidelijke Nederlanden.

Wellington bevond zich in de omgeving van Brussel, terwijl von Blücher zich rond Namen bevond. Napoleon manoeuvreerde zijn leger tussen beide vijanden naar Charleroi. Hij stuurde twee korpsen onder leiding van maarschalk Ney naar het noorden met als doel het kruispunt te Quatre Bras in te nemen. Aangezien Ney niet volledig op de hoogte was van de situatie reageerde hij te traag en te voorzichting waardoor de geallieerden vertsterkingen konden aanvoeren. Het strategische kruispunt bleef op het einde van de 16de steving in  geallieerde handen.


Op dezelfde dag leverde Napoleon met de rest van zijn leger slag met de Pruisische troepen onderleiding van Gebhard von Blücher. Alhoewel Napoleon de slag won, konden de Pruisen zich in redelijke orde terugtrekken. Daar Napoleon geen eenheden cavalerie in reserve had, kon hij de Pruisen niet achtervolgen en vernietigen. Pas op de 17de stuurde hij maarschalk Grouchy met twee korpsen achter de Pruisen om te beletten dat ze zich aansloten bij Wellington. De Pruisen van hun kant lieten Wellington weten dat ze de 17de onmogelijk slag konden leveren, maar dat ze dat 18de klaar zouden zijn om Wellington te steunen.

Advertisement