De Harrier is een gevechtsvliegtuig met volledige Vertical Short Take Off and Landing-eigenschappen. Dat wil zeggen dat het zowel horizontaal als verticaal kan landen en opstijgen. Het vliegtuig werd ontwikkeld bij Hawker Siddeley in het Verenigd Koninkrijk. De eerste prototypes werden aan het eind van de jaren vijftig van de 20e eeuw beproefd en gedurende de tien volgende jaren verder ontwikkeld. Vanaf het begin van de jaren zeventig stroomden de eerste exemplaren binnen bij de Royal Air Force (RAF) als Gr. Mk. 3 (GR3)
Het Amerikaanse Korps Mariniers had belangstelling vanwege de bijzondere eigenschappen van het toestel en liet het als AV-8A in licentie bouwen bij McDonnell Douglas. Dit type wijkt op enkele punten (o.a. de motor) af van de originele Britse versie.
Een verbeterde versie werd door McDonnell Douglas samen met British Aerospace (BAe), waarin Hawker Siddeley inmiddels was opgegaan, ontwikkeld en staat bekend als AV-8B, respectievelijk Gr. Mk. 7 (GR7). Dit is een groter en zwaarder type met beter bereik en grotere wapencapaciteit. De eerste vlucht met dit type werd uitgevoerd in 1978.
Tussentijds (eind jaren zeventig) ontwikkelde Bae voor de Royal Navy nog de SeaHarrier (FRS1, later FA2). Deze is gebaseerd op de GR3, maar heeft een sterkere motor. Ook is hij uitgerust met een een bolvormige cockpit (als bij de F16) voor beter zicht.
De SeaHarrier had een lucht-lucht-radar en was primair bedoeld voor luchtverdedigingstaken, terwijl de AV-8, GR3 en GR7 bedoeld zijn voor het geven van close air support (luchtsteun aan grondtroepen). In 1982 kreeg de SeaHarrier al zijn vuurdoop tijdens de Falklandoorlog.
In die oorlog hadden de Argentijnse luchtmacht en marine een numeriek voordeel (van ongeveer 6 tegen 1 jachtvliegtuigen), hoewel de oude McDonnell Douglas A-4 Skyhawk-vliegtuigen nauwelijks gewicht in de schaal legden. De Dassault Mirage III en Dassault Super Etendard waren wel technisch goede vliegtuigen en capabele tegenstanders voor de SeaHarrier.
De Argentijnse piloten hadden geen ervaring met Harrier-vliegtuigen, die tijdens de luchtgevechten plotseling stil bleven hangen. Bij het voorbijvliegen van de SeaHarriers werden ze echter neergeschoten. Op die manier verloren de Argentijnen veel toestellen.
Van de SeaHarrier zijn geen nieuwe varianten ontwikkeld. Inmiddels zijn ze bij de Royal Navy buiten dienst gesteld. De vliegdekschepen zijn nu uitgerust met de Harrier GR7 van de RAF in afwachting van de Joint Strike Fighter.
Varianten van de Harrier zijn ook in gebruik bij de marines van Spanje (AV-8B), Italië (AV-8B), India (SeaHarrier) en Thailand (AV-8S). Diverse landen die momenteel met de Harrier vliegen nemen deel in het JSF-project.
De wapens waarmee de Harrier kan worden uitgerust verschillen naargelang de versie en omvatten een kanon en meerdere typen raketten en bommen.