Video Documentaire Rommel spreekt!
Rommel bij Tobroek Rommel de held!
broninformatie[]
|
Veldmaarschalk Erwin Rommel
  Veldmaarschalk Erwin Rommel Erwin Johannes Eugen Rommel (Heidenheim an der Brenz, 15 november 1891 - Herrlingen, 14 oktober 1944) was een Duits veldmaarschalk. Hij speelde een belangrijke rol in de Tweede Wereldoorlog in Noord-Afrika. Zijn bijnaam was de Desert Fox of Woestijnvos. Bij de Slag bij El Alamein was hij de tegenstander van Bernard Montgomery. Hij werd geboren als zoon van de leraar Erwin Rommel en diens echtgenote Helene von Luz. Hij volgde het gymnasium en was van plan als ingenieur bij de zeppelinfabriek in Friedrichshafen te gaan werken, maar koos op advies van zijn vader in 1910 voor een militaire loopbaan. In 1911 ging hij naar de officiersopleiding in Danzig. Eerste Wereldoorlog[]Rommel vocht in de Eerste Wereldoorlog aanvankelijk bij de infanterie en later bij een bataljon bergtroepen, het Württembergisches Gebirgs-Bataillon, dat bij wijze van Duitse steun aan de Oostenrijkse bondgenoot was uitgeleend. Het bataljon zou zich in het Alpengebied de stoottroeptactiek (voorloper van de Blitzkrieg) volledig eigen maken. De Württembergers deden van zich spreken toen twee compagnieën van hun formatie, geleid door Oberleutnant (eerste luitenant) Erwin Rommel, in oktober 1917 bij de Slag om Caporetto de Italiaanse frontlinie wisten te doorbreken en een artilleriestelling overrompelden. Een Italiaans tegenoffensief werd afgeslagen en een compleet regiment Bersaglieri werd krijgsgevangen gemaakt. Met de aankomst van de rest van het bataljon leidde Rommel de formatie langs de achterzijde van Monte Matajûr (in het tegenwoordige Slovenië) en men kon nog meer Italianen tot overgave dwingen. Honderdvijftig Italiaanse officieren. 9000 manschappen verlieten het slagveld als krijgsgevangenen en 81 stuks geschut werden door de Duitsers buitgemaakt. De Oberleutnant werd tot Hauptmann (kapitein) bevorderd en kreeg later voor zijn aandeel in de Slag van Longarone de Pour le Mérite. Rommel was één van de jongste ontvangers van deze onderscheiding die eigenlijk voor hoge officieren was bedoeld. Tweede Wereldoorlog[]  Erwin Rommel, Desert Fox, in Afrika In 1941 werd Rommel tot luitenant-generaal bevorderd, waarna hij het opperbevel kreeg over het Afrikakorps. Na de verovering van Tobroek in 1942 tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd hij tot veldmaarschalk bevorderd. In juni van dat jaar rukten zijn troepen op tot El Alamein in Egypte, maar als gevolg van onvoldoende voorraden en materiaal werd het Afrikakorps vanaf oktober van dat jaar teruggedrongen door geallieerde troepen onder Bernard Montgomery naar Tunesië. In maart 1943 werd Rommel naar Duitsland teruggehaald om te voorkomen dat hij de nederlaag zou moeten meemaken. Twee maanden later capituleerde het Afrikakorps in Tunesië. Vanaf november 1943 was Rommel als opperbevelhebber van de legergroep-B verantwoordelijk voor de Duitse verdediging aan de Atlantische kust in Frankrijk. Hij inspecteerde de Atlantikwall en liet tal van verbeteringen aanbrengen. Intussen kwam hij in contact met een groep samenzweerders tegen Hitler. Na de geallieerde invasie in Normandië op 6 juni 1944 raakte Rommel op 17 juli bij een luchtaanval zwaargewond, toen hij per auto onderweg was. Hierdoor kon hij niet deelnemen aan de voorbereidingen van de aanslag op Hitler door Claus von Stauffenberg (die onder hem in het Afrika-korps had gevochten) en de machtsovername die daarop zou moeten volgen. Rommel was overigens steeds tegen een aanslag geweest, maar zou zich wel ter beschikking stellen van een nieuwe regering.   Een herdenking op de plaats waar hij zelfmoord pleegde Persoonlijk leven[]Rommel was sinds 1916 gehuwd met Lucie Maria Mollin, de dochter van een Pruisische grootgrondbezitter. In 1928 kreeg het paar een zoon, Manfred Rommel, die van 1974 tot 1996 burgemeester van Stuttgart was. Hij had echter ook een verhouding gehad met een fruitverkoopster, Walburga Stemmer, waaruit in 1913 een dochtertje, genaamd Gertrud, was geboren. Walburga Stemmer overleed enige maanden vóór Manfreds geboorte - naar verluidt aan een longontsteking. Andere bronnen spreken echter van zelfmoord - zij zou tot de slotsom zijn gekomen dat Rommel nooit bij haar terug zou keren. Rommel en zijn echtgenote namen toen de opvoeding van de buitenechtelijke Gertrud op zich, die voor het publieke fatsoen altijd als 'nichtje' van Rommel zou worden gepresenteerd
| ||||||||||||||||||||||
Rommel the Hero
|
BBC Documentaire
|
.